Dimidochromis kiwinge

Odkrywca i rok odkrycia

    Odkrycia Dimidochromis kiwinge dokonał Ahl, w 1927 roku.

Charakterystyka

    D.kiwinge występuje na obszarze całego jeziora Malawi gdzie zasiedla siedliska położone dość płytko. Zamieszkuje otwarte wody, gdzie zazwyczaj pływa grupowo. D.kiwinge jest również znajdowany (bardzo sporadycznie) w pobliskim zbiorniku Malombe.

Rozmiary

    W odpowiednim akwarium i odpowiedniej diecie ten pyszczak dorasta do bardzo pokaźnych rozmiarów: około 30 centymetrów długości, samiczki natomiast dorastają do nieco mniejszych rozmiarów niż samice. Dymorfizm płciowy Dorosły wybarwiony samiec jest koloru metaliczno-niebieskiego i niektóre łuski ma koloru jasno zielonego. Płetwę odbytową ma jakby pomarańczową z kilkoma niewielkimi atrapami jajowymi, natomiast reszta płetw nieparzystych samca jest w tych kolorach, co ciało. Natomiast samiczki są z reguły mniejsze.

Zachowanie

    D.kiwinge jest nadzwyczaj bardzo mocnym i agresywnym pyszczakiem i należy zupełnie zapomnieć o trzymaniu dwóch samców w jednym akwarium. W naturze samce D.kiwinge budują kopce w niewielkich odległościach od swoich rywali, efektem, czego jest dno z bardzo dużą ilością kraterów, nad którymi dochodzi do utarczek między samcami walczącymi o względy samic. Wiele gatunków pyszczaków z malawi w tym D.kiwinge, aby przetrwać i nie umrzeć z głodu wykształciło sobie własne przystosowanie trofoiczne (żywieniowe). Aby skutecznie upolować sobie coś do zjedzenia (mniejsze ryby) D.kiwinge wykształcił sobie skuteczny sposób na to. A technika ta polega na atakowaniu z dołu ryb głównie pływających po lustrze wody.

Rozmnażanie

    Na czas tarła samiec obiera sobie rewir, którego zaciekle broni przed intruzami, czasem nawet kończy się to śmiercią intruza. W czasie tarła samiec robi się nadzwyczaj agresywny i jest bardzo żywotny w akwarium. Tarło odbywa się najczęściej na płaskim kamieniu. Samica po tarle staje się bardzo mało aktywna i przebywa najczęściej w zaciszu skał. Samice tego gatunku potrafią donosić nawet około 250 szt. narybku. Jest to bardzo duża ilość narybku jak na pyszczaka, ale jama gębowa tej ryby ma nieprzeciętne kształty, dlatego też bardzo realne staje się donoszenie przez samice takiej ilości młodych. Samice tego pyszczaka swoim potomstwem opiekują się przez czas 3 tygodni po ukończeniu inkubacji. Młode karmimy tym samym, co dorosłe tylko rozdrobnionym.

Żywienie

    Między innymi pożywieniem D. kiwinge w środowisk naturalnym są inne, mniejsze ryby, najczęściej sardynki malawijskie Engraulicypris sardella. W akwarium żywią się mrożonkami (solowiec, wodzień, gammarus, dafnia, oczlik, czarna larwa komara) i pokarmami suchymi przeznaczonymi do ryb z Malawi w postaci płatków lub granulatów. Pamiętajmy, że owe ryby są strasznie żarłoczne i nie przekarmiajmy ich. Zdecydowanie odradzam karmienia tego pyszczaka pokarmami mięsnymi i bardzo tłustymi. Na pozór z wyglądu i zachowania ten pyszczak wygląda na rybę właśnie mięsożerną, co jest nieprawdą. Jeśli mamy taką możliwość to można urozmaicić dietę naszych pyszczaków o małe rybki (najczęściej do tego celu stosuję się gupiki), jednak i bez tego można odnieść świetne rezultaty hodowli.

Sugerowane rozmiary akwarium

    Wychodząc z założenia, że akwarium będzie jedno gatunkowe i w akwarium znajdzie się tylko jeden samiec to może okazać się wystarczający zbiornik o pojemności około 600 litrów. Jednak, jeśli chcielibyśmy z D. kiwinge hodować inne gatunki to można wybrać np. Nimbochromis livingstonii czy Nimbochromis venustus, jednak wtedy musimy i to bardzo zwiększyć litraż akwarium.

Bibliografia
www.malawi.pl
www.fishbase.org
Aqualex
Malawi cichlids
Nasze akwarium